Dlatego też czekam na propozycje tematów, które powinienem tutaj poruszyć.

Jeśli macie jakiś pomysł, zachęcam do zamieszczenia komentarza.

Generalnie jednak, dzielą się one na kilka kategorii, m.in. jump, masse, follow, stroke, bank, kick, czy drop. Jeśli ktoś nie miał jeszcze nigdy możliwości obejrzenia takich popisów, to serdecznie zachęcam.

Emocje nie są może wielkie (choć kibicujemy wykonawcy, by wszystko mu się udało), ale wrażenia estetyczne niesamowite.

Jeśli mu się to uda, zostaje zwycięzcą danej rundy. Jeśli danemu zawodnikowi zdarzy się wbić bilę czarną, w momencie gdy na stole znajdują się jeszcze inne „jego” bile – kończy się to oczywiście przegraną. Podobny skutek ma wbicie jednocześnie kul czarnej i białej. Gra w ósemkę powstała na początku XX wieku.

Można zaryzykować stwierdzenie, że w chwili obecnej jest najpopularniejszą na świecie (i w Polsce) odmianą bilardu. Co dzieje się w przypadku faulu? Każdy z nich (oprócz tego po rozbiciu) skutkuje tym, że przeciwnik dostaje „bilę do ręki”, czyli może ją ustawić w dowolnym miejscu na stole. Warto zapoznać się ze szczegółowymi zasadami gry w „ósemkę”, gdyż można zauważyć, że ile osób, tyle różnych przepisów

Rama ta wykonana jest najczęściej z plastiku albo drewna i w większości odmian bilardu ma, jak sama nazwa wskazuje, kształt trójkąta. W przypadku większości typów gry, bile ustawia się w konkretnym ułożeniu – 1-2-3-4-5.

Wyjątkiem są tutaj dziewiątka (schemat wygląda tam 1-2-3-2-1 i „trójkąt” ma kształt rąbu) i dziesiątka (1-2-3-4). W przypadku meczu sędziowanego, to właśnie arbiter odpowiada za odpowiednie ułożenie bil na początku rozgrywki.

Zawodnicy wbijają do nich bile po kolei i wygrywa ten, który w danej rozgrywce wbije ostatnią, biało-żółtą bilę numer 9. Może się więc zdarzyć, że jeden zawodnik wbije wszystkie osiem i pomyli się w ostatnim ruchu i drugi z zawodników tylko spije śmietankę. Bile do „pool bilarda” są mniejsze niż w przypadku wielu innych typów tej gry. Ja osobiście jestem absolutnym fanem właśnie tej dyscypliny.

Mecze są pasjonujące, a dzięki bardzo logicznym zasadom, dają one pole do popisu dla umiejętności konkurujących ze sobą zawodników. Wydaje mi się, że żadna inna odmiana bilardu nie zapewnia podobnych wrażeń.

W rogach i na środku znajduje się sześć otworów, które tutaj nazywane są kieszeniami. W grze uczestniczą dwaj zawodnicy, lub dwie drużyny. Historia snookera sięga 1875 roku. Co ciekawe, gra ta powstała na subkontynencie indyjskim. Stamtąd przeniosła się do Wielkiej Brytanii i tam zdobyła dużą popularność. W chwili obecnej jest to swego rodzaju elitarna gra dla dżentelmenów.

Podczas turniejów wymagany jest odpowiedni, nienaganny ubiór z obowiązkową muszką. Wymagane są również odpowiednie maniery.

Spotyka się jednak również stoły okrągłe, sześciokątne, czy posiadające dużo bardziej wymyślne kształty. Większość stołów jest jednak prostokątnych, o długości dwa razy większej niż szerokość. Ich wymiary podaje się zwykle w stopach. I tak, możemy spotkać stoły o długości od 6 do 12 stóp.

Wymiary związane z turniejami są oczywiście ściśle określone. Wysokość takiego stołu sięga od 74,295 do 78,74 centymetra, grubość samej płyty 2,54 centymetra, a nacisk na środek powinien wynosić lekko ponad 90 kilogramów.

Ważny jest tutaj odpowiedni kształt – powinien być krągły i zwężać od tylnej części do końcówki. Na kij składają się następujące części: odbijak, butt (rączka), oplot, gwint, szczytówka, ferrula, kapka i ferulokapka. Bile natomiast były w historii wykonywane z wielu różnych materiałów.

Wśród nich wyróżnić można m.in. glinę, krystalit, stal, czy drewno. Co ciekawe, w 1627 roku ogromną popularność zdobyła kość słoniowa i była głównym materiałem aż do XX wieku. W chwili obecnej natomiast kule do bilarda są wykonywane z tworzyw sztucznych, jak również żywicy fenolowej. Bila w snookerze ma średnicę 52,5 milimetra.

Na to, co rozumiemy pod tym ogólnym pojęciem, składa się wiele odmian, które różnią się m.in. wielkością stołu, ilością, kolorem i oznaczeniami kul bilardowych, rozmiarami kija itp. W profesjonalnej grze uczestniczą zwykle dwie osoby, które wykonują ruchy na przemian.

Warunkiem zmiany zawodnika jest popełnienie błędu lub faulu. Gra polega generalnie na wbijaniu bil to tzw. łuz, czyli sześciu otworów znajdujących się w rogach i pośrodku stołu. Warto jednak zaznaczyć, iż istnieją odmiany bilardu, w których nie korzysta się z łuz. Najpopularniejsze odmiany tej gry to snooker i pool bilard.

Nazywam się Patryk Nowakowski i jestem fanem gry w bilard.

Sport ten, choć zdobywa w Polsce coraz większą popularność, cały czas jest jednak w pewnym stopniu niedoceniany. Być może wiąże się to z kosztami. By zagrać w koszykówkę wystarczy kupić najtańszą piłkę i wyjść na najbliższe boisko. Bilard wymaga jednak albo zapłacenia za wynajęcie stołu, albo kupienia go we własnych zakresie. Związane jest to wtedy z bardzo wysokimi kosztami.

Dlatego też nie znam wielu osób, które miałyby stół bilardowy u siebie w domu. Jest to prawdopodobnie domeną najbogatszych. Ja sam jestem w tym zakresie wyjątkiem, ale nie da się ukryć – należę do pasjonatów.

Dlatego też postanowiłem założyć tę stronę. Zamieszczać tutaj będę informacje i nowinki dotyczące bilardu i mam nadzieję, że wpłynie to na szerzenie się popularności tego sportu w Polsce. Może wreszcie nadejdzie taki dzień, gdy będziemy mogli zobaczyć relację z jakiejś imprezy bilardowej w telewizji publicznej.

Tymczasem jednak, życzę przyjemnej lektury i niech w przyszłości kule hulają u Was w domach!